Osteoporose bij kinderreuma is een complex verhaal.

Botten zijn levende weefsels.
Osteocyten zijn de cellen die de structuur van botten uitmaken. Ze ontstaan uit botstamcellen. Het botweefsel is echter geen onveranderlijke kalkstructuur, integendeel. Voortdurend en onopgemerkt is er ombouw: osteoblasten of botbouwende cellen maken nieuw weefsel aan en osteoclasten of botvretende cellen breken dat weefsel af.

Mevanolaat kinase deficiëntie is een genetische aandoening. Het is een aangeboren fout van de lichaamschemie. Patiënten lijden aan terugkerende koortsaanvallen die gepaard gaan met een verscheidenheid aan symptomen. Tot de symptomen behoren pijnlijke zwelling van de lymfeklieren (vooral in de nek), huiduitslag, hoofdpijn, keelpijn, aften, buikpijn, braken, diarree, gewrichtspijn en gezwollen gewrichten.

Vasculitis is een ontsteking van de vaatwanden. Vasculitis omvat een grote groep aandoeningen. De term ‘primair’ betekent dat het bloedvat de voornaamste target is van de ziekte, zonder dat er een onderliggende aandoening is. De classificatie van vasculitis hangt vooral af van de grootte en het type aangetaste bloedvaten. Er zijn veel verschillende soorten vasculitis, met milde tot potentieel levensbedreigende vormen. De term ’zeldzaam’ verwijst naar het feit dat de aandoening niet vaak voorkomt bij kinderen.

Chronische inflammatoire darmziekten zijn ziekten waarbij er ontstekingen (wondjes) in je darmen zitten.

De twee voornaamste chronische ontstekingen van het darmslijmvlies bij kinderen zijn:

de ziekte van Crohn:
Deze ziekte kan je volledige spijsverteringsstelsel aantasten: van je mond tot en met het laatste deel van je dikke darm (endeldarm).
Gezonde en ontstoken delen wisselen elkaar af.
Het einde van de dunne darm en delen van de dikke darm zijn het vaakst aangetast.

TRAPS is een inflammatoire aandoening die gekenmerkt wordt door terugkerende aanvallen van hoge koorts, die normaal gesproken ongeveer twee tot drie weken aanhouden.

De koorts gaat vaak gepaard met maagdarmklachten (buikpijn, braken, diarree), pijnlijke rode huiduitslag, spierpijn en zwellingen rond de ogen. In een later stadium van de ziekte kan een verslechterde nierfunctie waargenomen worden. Het is mogelijk dat er meerdere gevallen zijn in eenzelfde familie.

PFAPA staat voor Periodic Fever Adenitis Pharyngitis Aphthosis. Dit is een medische term voor terugkerende koortsaanvallen, gezwollen lymfeklieren in de nek, keelpijn en aften in de mond.

PFAPA treft kinderen in de vroege kinderjaren en begint vaak vóór het vijfde levensjaar. Deze ziekte heeft een chronisch verloop, maar is een goedaardige aandoening die vaak in de loop van de tijd verbetert. De ziekte werd voor het eerst herkend in 1987 en werd op dat moment het syndroom van Marshall genoemd.

Lyme artritis is een van de ziekten die veroorzaakt wordt door de bacterie Borrelia burgdorferi (lyme borreliose), die overgedragen wordt door de beet van een teek, waaronder de lxodes ricinus.

Het syndroom of de ziekte van Behçet is een systemische vasculitis (ontsteking van de bloedvaten in het lichaam) waarvan de oorzaak niet bekend is.

De slijmvliezen (weefsel dat slijm produceert en dat gevonden kan worden in de darmen en genitaliën) en de huid worden aangetast, waarbij de belangrijkste symptomen terugkerende orale en genitale zweertjes zijn en de ogen, gewrichten, huid, bloedvaten en het centraal zenuwstelsel worden aangetast. De aandoening is vernoemd naar de Turkse arts, Prof. Dr. Hulusi Behçet, die het in 1937 beschreef.

Het acroniem PAPA staat voor Pyogenische Artritis, Pyoderma gangrenosum en Acne. Het is een genetisch bepaalde ziekte. Een triade van symptomen met onder andere terugkerende artritis, een type huidzweren bekend als pyoderma gangrenosum en een type acne bekend als cystische acne zijn kenmerkend voor het syndroom.

Lees hier meer.